برای دریافت کد لوگو و اسلاید شو ی ترانه ی خلقت اینجا کلیک کنید

۲۱۲

دیشب از یک دوست یه ایمیل برام رسید. بعد از خوندش ازش خواستم که اجازه بده پست امروزم ایمیل ارسالی ایشون باشه

بدون هیچ توضیح و پیش داوری میزارم خودتون بخونین... شاید احساستون مثل من بود!

این روزها یه جور خاصی شدم٬ دیگه داشتن یا نداشتن خیلی چیزا برام تفاوتی نداره٬ آرزوهایی که داشتم دیگه برام آرزو نیست٬ برای رسیدن یا نرسیدن برنامه ای ندارم٬ سر کار رفتنم زورکی شده٬ خیلی وقته لای هیچ کتاب شعری رو باز نکردم٬ خیلی وقته ننوشتم٬ خیلی وقته دیگه دلم هوای خیلی چیزا رو نمیکنه٬ دلم دیر به دیر میگیره ولی وقتی میگیره اساسی میکوبونتم زمین٬ دلم هیچی نمیخواد٬ هیچی٬ هیچی. برخورد خوب یا بد دیگران روم تاثیر نداره٬ اصلآ به آینده فکر نمیکنم٬ نزدیک به یه ماهه که از دوستام بی خبرم٬ از مهمونی رفتن و زر زدن های الکی متنفرم٬ حال و حوصله ی هیچ تغییر و تحولی رو ندارم٬ نه گریم میگیره نه خنده٬ خیلی حرفها برای گفتن دارم ولی زدن یا نزدنش برام فرقی نمیکنه٬ چوب شدم انگار! تنها چیزی که این روزها ناراحتم میکنه چهره ی پدرمه٬ پیر شده رضا! هر وقت زورکی میخنده یا الکی میگه خوبم جونم آتیش میگیره٬ پدر و مادرم خیلی بهم وابسته شدن٬ دلم میخواد تا آخر عمرم پیششون بمونم و این یعنی اینکه همه برنامه هام برای رفتن از ایران فوتینا!

قبلآ خیلی دلم میخواست یه بار تو زندگیم عاشق بشم٬ نمیدونم عاشق کی؟ فقط دلم میخواست تو اوج روزهای بچگی و جوونی یه عشق پاک رو تجربه میکردم هر چند ناکام هرچند کودکانه٬ هیچ وقت منطقم بهم این اجازه رو نداد با اینکه احساسم همیشه حرف اول رو میزد ولی نمیتونست گولم بزنه٬ گذشت روزهایی که باید بچگی و دیونگی میکردم و نکردم...

احساس خاصی ندارم الآن٬ میدونم افسردگی نگرفتم میدونم خل نشدم میدونم مریض هم نیستم... دارم زندگی میکنم فقط٬ این پست جدیدت هم حسابی زد تو حالم٬ تازه میفهمم ناراحتی و مشکلات کسانی که دوستشون دارم چقدر برام سخته٬ میدونم باور این حرفها برات مشکله ولی واقعیت داره٬ دیدن ناراحتیت برام سخته.

خدا جون دارم کم میارم ها... صدا میاد؟!

۲۱۱

برای دریافت کد لوگو و اسلاید شو ی ترانه ی خلقت اینجا کلیک کنید

برای دریافت کد لوگو و اسلاید شو ی ترانه ی خلقت اینجا کلیک کنید

۲۱۰

۲۰۹

۲۰۸

۲۰۷