مشغول کارم بودم که شخصی تو کوچه باغ نظرم رو جلب کرد

سالخورده ای که شاخه درخت توتی رو گرفته بود و خیلی جالب توت میچید و میخورد

خیلی دلم میخواست دوربینم همراهم بود تا ازش عکس میگرفتم

ظاهر و حرکاتش خیلی برام جالب بود

گفتم حالا که نمیتونم ازش عکس بگیرم چند کلمه ای باهاش صحبت کنم

نمیدونم حرفهامون چقدر طول کشید...

ازم دعوت کرد به خونش برم

رفتم

دوربين رو هم بردم كه چند عكسي ازش بگيرم

اون مرد "احمد (فرامرز) اخوان رضایت" بود نویسنده ی کتابهای "از سقراط تا ماندلا" و

 "سه مرد تاریخ مارکس لنین هیتلر" و "مردان و نامردان قرن ۱۹ و ۲۰"

خیلی باهام حرف زد و ازم شماره تلفن گرفت تا برام کتابهاشو بفرسته

و اینکه منو معرفی کنه به "محمد لنگرودی" شاعر معاصر معروف به "شمس لنگرودی"

 نمیدونم چه چیزی باعث شده بود که از من خوشش بیاد ولی هر چه بود

من بسیار ازش استفاده کردم گفت زیر عکسش بنویسم:

کاش کسی از کسی تقلید نمیکرد و همه خودشون فکر میکردند

 و فقط گوینده حرفهای دیگران نبودند

۹۴